Sayfalar

25 Ocak 2011 Salı

Ahhhh Yine Pazar Geldi!

Ahhhh Yine Pazar Geldi!

 Pazartesi özellikle çoğu kişi tarafından sevilmez benim bildiğim.Hatta 'pazartesi sendromu' denen psikolojik bir durum olduğundan bile bahsedilir.Bende pazar günü kapıyı çalınca sanırım o sendroma giriyorum.
 Pazar günleri çocukluğumdan beri haftanın en sıkıcı günüdür benim için.Bütün aile evdedir onlar için dinlenme günüdür bu sebepten herkes geç saate kadar uyur uyanır bir şeyler atıştırıp tekrar uyuya kalır.Dışarı çıkıp yapılabilecek hiç bir şey yoktur ki zaten tek bir aile bireyini evden dışarı çıkarmak imkansızdır.Sızlandığın da sıkıntıdan birde azar işitirsin susup tekrar odana gidersin.Kitap karıştırırsın olmaz,müzik dinlersin olmaz,ödev yaparsın(kesin pazartesiye yetişmesi gerek ödevler vardır) olmaz,birşeyler yersin sırf vakit geçsin diye ama o vakit bir türlü geçmez.Üstüne birde tüm aile evde olduğundan illa herhangi iki aile üyesi arasında kısa süreli gerginlik yaşanır kendini daha da dışarı atmak istersin ama olmaz.
 Çocukluğumdan bu yana pek de değişmedi açıkçası benim için bu durum.Şimdi istiyorsam dışarı çıkabilirim tabi ki ama mevsim kışsa dışarıda dolaşamazsın illa kapalı mekan lazım.Ama gel gelelim cumartesi pazar günleri hafta içi tek tük müşterisi olan kafeler,avmler falan full dür.İnsanın üstüne üstüne gelir,bazı mağazalarda hareket etme yetini yitirecek hale gelirsin bazı kafelerde de sanki bedava çay kahve varmışcasına boş masa arayıp bulunca saçma bir rahatlama yaşarsın.
 Eeee bu sebeplerden hala pazarları benim için çok sıkıcıdır.Eminim çoğu kişi içinde dinlenip ailecek zaman geçirme fırsatıdır bu gün.Kim bilir belki çoook ileride benim içinde iple çektiğim bir gün olur pazar ama şimdilik bana baygınlık geçirtmeye devam ediyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder