İnsan hayatları cidden zor.Hayatları diyorum çünkü bir çok farklı örneğini gözlemliyorum,deneyimliyorum,dinliyorum,okuyorum,şahit oluyorum....
 Son zamanlardaki en çarpıcı deneyimim kısıtlı çocukların okuluna gitmekti.Sene başından beri orada yapılan çalışmalara gönüllü olarak dahil olmayı çok istemiştim ancak bazı zamansal sorunlar yüzünden bir türlü denk gelmemişti.Geçenlerde bir arkadaşım gelip 'Engelli çocukların gösterisi için sunucuya ihtiyacımız var,sen yapar mısın?' diye sorunca ne onu nede kendimi kıramadım.Kendimi de diyorum çünkü hani insan cidden bir şeyi yapmayı çok ister de yapması gereken ama cidden yapması gereken başka şeyler vardır bu sebepten erteler yada iptal eder yapmayı planladığını, işte ben sene başında planladığım gönüllü işi yapamayınca kendi kendimi de kırmış oldum.Bilmiyorum sizde böyle bir durum oluyor mudur ama bende çok olur.İster sağ duyu deyin,ister alt benlik,ister ego ister süper ego (Freud'a göre),ister iyi taraf kötü taraf her insanın düşüncelerinde iki ayrı taraf olduğunu düşünüyorum ve işte ben birinden birini kırdığımda yada reddettiğimde kısmende olsa kendimi ona borçlu sayıyorum,komik değil mi:)Yani ben kendime çok gülüyorum:)
 Her neyse,görevi kabul edince çocukların eğitim aldığı okula gittim.Gitmeden insan kendini hazırlamaya çalışıyor ancak daha önce kısıtlı insanlarla çalışma imkanınız olmadıysa kendinizi hazırlamanız da çok kolay olmuyor.Onların size nasıl tepki vereceği kadar sizin belli başlı durumlara nasıl tepki vermeniz gerektiğini de bilmeniz gerekiyor.
 Çocuklarla ilgilenen neredeyse tüm hocalar çok cana yakın ve ne yaptıklarını fazlasıyla biliyorlar.Ama elbette ki her kurum ve durumda olduğu gibi istisnalar da yok değil.Hatta bazılarının (öğretmen olup olmadıklarını cidden bilmiyorum) sizin varlığınızdan bile rahatsız olma durumu var.Biri bana 'Sen niye geldi ki?' diye bile sordu.Bile diyorum çünkü Türk misafirperverliğine çok uzak bir yaklaşım bence.Sevmediğin biri bile olsa niye geldin yerine istenilen cevabı almak adına sorula bilecek daha kibar bir çok soru alternatifi var,onlardan birini kullana bilirdi isteseydi ama asıl istediği zaten benim kendimi rahatsız hissetmeme yol açmak olduğundan doğru soruyu sordu kendince.Sonradan öğrendim orada yapılan etkinlikler bazılarını memnun ederken bazılarını da kızdırıyormuş ve bu sebepten suratsızlık yapıyorlarmış.Çok acı bence.Çünkü o çocukların tiyatro,dans,müzik gibi bir çok etkinliğe ihtiyaçları var.Zeka seviyesi ne olursa olsun öğrenebildiği kadarını öğrenmeyi ister bence insan.Her öğrenilen yeni bilgi hayata bakışını,duruşunu değiştirir,down sendromlu olsan bile.
 O çocuklarla fazla vakit geçiremedim ama kısacık zamanda bile onlarla olmak güzeldi.Nasipse bu çalışmalar dolayısıyla dahada fazla içli dışlı olacağımızı umut ediyorum.Çünkü onlarında sevgiye,şefkate,ilgiye ihtiyaçları var.Tahminime göre çoğunun ailesi bunu fark edemeyen insanlar yada fark etmek istemeyen insanlar.Bu sebepten biz gönüllülere düşüyor bu iş birazda.
 Oradan ayrıldıktan sonra yazıyı yazmama sebep olan çıkış noktası düşünceme takılıp kaldım.Evet yoğun bir hayat yaşıyorum.Çevremdeki her bir insanın ve hatta hayvanın (evcil hayvanım olduğundan böyle diyorum) benden türlü türlü beklentileri var.Elimden geldiğince karşılamaya çalışıyorum ama bazen durum öyle çıkmaza giriyor ki isyanın eşiğinde turluyorken buluyorum kendimi.İşte o turlamalarımdan utandım okul ziyareti sonrası.Bazı şeyleri daha farklı yorumlamama sebep oldu bu ziyaret.Sanırım en açık ifadeyle insanlığıma biraz daha yakınlaştırdı.Ne küçük şeylerle uğraştığımı,ne gereksiz şeyleri dert ettiğimi,stresin çok da gerekli olmadığını fark ettim.
 Dürüst olmak gerekirse bu farkındalık çok sürmedi.Bugün yine kendimi boğuluyor gibi hissedince kendime en kısa zamanda o okula bir ziyarete gitmeye söz verdim.Yani uzun lafın kısası (bu girişe de hep kızmışımdır ,madem kısaca anlata biliyordun niye uzattın be adam diyesim gelir hep:) engelliler'i ziyaret etmek belki en başta onlara iyilik olarak gözüken bir eylem gibi gelebilir ancak emin olun ki manevi olarak size bir çok başka şeyin sağlayamayacağı faydayı sağlar.